Tot
slot
Met het verbouwen
van de begane grond tot garages heeft Hendrik Tabak
een begin gemaakt met het onttrekken van woningen aan
de binnenstad.
Deze tendens is door de opeenvolgende eigenaren voortgezet.
In de bouwplannen
van G.W. Bakker zouden 24 woningen uit de sociale sector
verdwijnen ten behoeve
van luxe-koopappartementen. Maeyveld had het voornemen
om de woonfunctie her te bestemmen tot hotelfunctie. En
ook de nieuwste eiegnaar zet in eerste instantie in op
louter luxe appartementen in het duurste marktsegment.
Wat betekent dit voor de leefbaarheid van dit stukje van
de binnenstad? Wat betekent het voor de creatieve economie
en de uitstraling en sfeer van de stad?
Een aantal woningen zit ondertussen al meer dan tien jaar
in de wurggreep van
anti-kraak-contracten. Van bewoners met tijdelijke contracten
zonder enige rechten kun je niet verwachten dat ze groot
onderhoud plegen. Het gaat dan om simpele vragen als:
wie vervangt er een kapotte ruit? Wie is daar verantwoordelijk
voor? Wanneer ook de eigenaar dat nalaat gaat het aanzien
van een pand snel achteruit. Gezien de klachten dat zelfs
Hendrik Tabak zijn panden al aan hun lot overliet en daarna
een dertig jaar lange periode van stelselmatige verwaarlozing
en verontachtzaming volgde, is het een wonder dat de Tabakspanden
überhaupt nog op hun fundering staan. Wanneer de
huidige eigenaar deze lijn van verwaarlozing wil doorbreken,
is dat toe te juichen. Maar de vraag wat de meest wenselijke
invulling is om dit te bereiken, blijft actueel.
Vanaf welke
kant je het ook bekijkt; wanneer je, zoals een aantal
van de Cluster Tabak
bewoners, al meer dan tien jaar, en soms zelfs twintig
jaar, op deze plek woont en werkt, zorg draagt voor het
pand dat je bewoont, je verbonden voelt met de mensen
waarmee
je woont en samenwerkt, de buren en de buurt, dan is het
onontkoombaar dat je je hecht aan dit stuk binnenstad.
Voor de bewoners geen louter zakelijk belang, niet alleen
een politiek agenda punt, maar ook een diepe emotionele
betrokkenheid. Het zijn uiteindelijk de betrokken bewoners
die een stad maken tot wat zij is.